Alber Kamyunun “Yad” romanı insanın cəmiyyət və mənəvi dəyərlərlə toqquşmasını əks etdirən ekzistensialist əsərdir. Əsərin qəhrəmanı Merso anasının ölümünə biganə yanaşması və sonradan baş verən hadisələrdəki soyuqqanlı davranışı ilə cəmiyyətin gözündə “yad” bir fiqura çevrilir. O, təsadüfi bir qətl törətdikdən sonra yalnız cinayətinə görə deyil, həm də “insani hisslərdən uzaq” davranışına görə mühakimə olunur. Kamyu bu əsərdə absurd ideyasını — həyatın məntiqsiz və mənasız təbiətini ustalıqla göstərir. Mersonun sakitliyi, cəmiyyətin gözləntilərinə qarşı laqeydliyi insanın azadlıq və məsuliyyət anlayışını sarsıdır. Əsərin dili sadə olsa da, fəlsəfi dərinliyə malikdir. Kamyu göstərir ki, insan dünyaya və taleyinə yadlaşdıqca onun varlığı daha mənasız görünür. Merso sonda ölümün qaçılmazlığını qəbul edir və bununla daxili azadlığa çatır. Əsərdə həmçinin din, mənəviyyat və sosial normaların mahiyyətinə tənqidi baxış var. “Yad” insanın mənasız dünyada öz yerini tapmaq cəhdinin faciəsini si