“Sirlər xəzinəsi” (“Məxzənül-əsrar”) bö­yük Azərbaycan şairi Nizami Gəncəvinin Ya­xın Şərqdə “Beş xəzinə” adı ilə şöhrət qa­zanmış “Xəmsə”sinin ilk məsnəvisidir. Şair bu əsəri təxminən 1178-79-cu illərdə yazaraq Ərzincan hakimi Davud oğlu Məlik Fəxrəddin Bəhram şaha (1162-1225) ithaf edib. “Sirlər xəzinəsi” yazılı ədəbiyyata Ni­zami tərəfindən gətirilmiş səri bəhrində ya­zılıb. Əsərin kompozisiyası da ori­ji­naldır. Əsərin canını iyirmi məqalat təşkil edir. Ni­zami hər məqalatda bir məsələ qoyub irəli sürdüyü fikri atalar sözləri kimi dərin mənalı beytlərlə canlandırır. Şair, əsasən, öz müasirlərinə xitab edir: hökmdarlara, dövlət adamlarına və oxu­cu­la­rına nəsihətlər verərək, onları pis əməl­lər­dən çə­kinməyə çağırır. Şairin bu dərin mənalı, dövrü üçün son də­rəcə mütə­rəqqi fikirlərinin məcmuəsi olan “Sirlər xəzinəsi” bugünkü Azərbaycan oxu­cusu üçün tükənməyən qaynaqdır.