Otaqda dünən gecədən bəri açıq qalan radio xışıltısı var. Pəncərələr açıq, çöldən gələn küləyin sərxoşluğu ilə rəqs edir pərdələr. Səhərin bu vaxtlarında axşamdan qalma sərin meh olur, adətən. Üşünüdüyünü hiss edib gözü yumulu vəziyyətdə, əli ilə üstünə örtməyə bir şey axtarır. Heçnə tapa bilmir və hirsli baxışlarla birtəhər gözünü açır. Əsnəyərək əlləri ilə dağınıq saçlarını arxaya sığallayır və üzünü,gözlərini ovuşdurmağa başlayır. Yatağının aşağısındaki paltarlarını götürüb birtəhər geyinir və pəncərənin qarşısında dayanır. Dərindən bir nəfəs.. Necə gözəl gündür.. Kaş elə bu vaxt donsa zaman.