İnsan bəzi küçələrə ayağı ilə yox, ruhu ilə gedib çatır. Bu, zahirdən batinə, görünəndən görünməyənə, səsdən sükuta doğru bir səfərdir... Bu küçədə keçmişin səssizliyi, gələcəyin qorxusu, günün sarsıdıcı reallığı, bəzən unudulmuş, bəzən də qorunub saxlanılmış duyğular çıxacaq qarşınıza... Oxucu bu küçədə yalnız əsərin qəhrəmanı ilə deyil, öz içində itirdiyi hisslərlə də qarşılaşacaq. Bu, ruhun labirintlərinə doğru səssiz bir yolçuluqdur. Və bəlkə də, ən böyük kəşfin sirri insanın itirdiklərində deyil, onları yenidən tapmasında gizlənir. “Tənha adamlar küçəsi” – sənətin, tənhalığın və sevginin kəsişdiyi nöqtədə yaranan gerçək bir hekayədir.