İlyas Əfəndiyevin “Geriyə baxma, qoca” əsəri keçmişinə boylanan və zamanla barışmağa çalışan yaşlı bir insandan bəhs edir. Müəllif bu əsərdə ailədaxili münasibətlər, nəsillər arasında yaranan fikir ayrılıqları və insanın daxili dünyasında baş verən dəyişiklikləri ustalıqla təqdim edir. Əsər oxucunu düşünməyə vadar edir: keçmişə qapılmaq doğrudurmu, yoxsa gələcəyə ümidlə baxmaq daha vacibdir? Kitabdakı müxtəlif hekayələr və povet insanların gündəlik həyatından, mənəvi-əxlaqi problemlərindən, ictimai dəyişikliklər fonunda baş verən daxili konfliktlərdən bəhs edir. Müəllifin dili sadə, təsvirləri isə canlı və təbii olub, oxucunu düşündürməyə və duyğulandırmağa qadirdir. Hekayələrində humanizm, sevgi, ailə dəyərləri və insan ləyaqəti kimi mövzular mühüm yer tutur.