Həmzə Fəthi Xoşginabinin “İki qardaş” romanı insan talelərinin təsadüf və sirlə iç-içə keçdiyi, mənəvi ziddiyyətlərlə dolu bir əsərdir. Əsər Təbrizin ictimai həyatını, sinfi fərqləri və ailə dramlarını böyük ustalıqla birləşdirir. Hadisələr zəngin Hüsaməssəltənə ailəsinin həyətində başlayır, lakin tezliklə oxucu sosial ədalətsizlik və gizlədilmiş həqiqətlərin girdabına çəkilir. Qulluqçu Azərin keçmişi, Hicranın və onun qardaşının gizli doğuluş sirri hadisələrin əsas xəttini müəyyənləşdirir. Gənc Hicranın ağanın qızı İran xanıma olan sevgisi sosial sərhədləri və mənəvi yasaqları sarsıdır. Bu sevgi həm saf duyğuların, həm də faciəvi qarşıdurmanın rəmzinə çevrilir. Əsərin gedişində təsadüflər, unudulmuş günahlar və taleyin ədaləti bir nöqtədə birləşir. “İki qardaş” həm sosial bərabərsizliyə qarşı ittiham, həm də insan qəlbinin dərinliklərinə enən psixoloji romandır. Xoşginabi burada insan ləyaqətinin və məhəbbətin sınadığı bir cəmiyyəti bütün çılpaqlığı ilə təqdim edir.